Jeżeli sądzicie, że archiwizowanie danych cyfrowych jest wygodniejsze i tańsze niż tradycyjnych materiałów (filmu, papieru itp.) to przeczytajcie artykuł opisujący sytuację w przemyśle filmowym. Osobiście byłem świadom problemów z zapisem cyfrowym i jego trwałością. Sam mam płyty ze zdjęciami sprzed kilku lat, których nie mogę odczytać mimo, że nie są mechanicznie uszkodzone (w płytach CD i DVD warstwa nośnika z czasem ulega utlenieniu, problemem bywają też wysokie prędkości zapisu, powiązane z gorszą korekcją błędów). Zaskoczeniem było dla mnie porównanie kosztów. W fotografii cyfrowej nie są może one tak duże jak w przemyśle filmowym, ale konieczność przegrywania archiwum na kolejne nośniki jest faktem (z karty na CD, ze starych CD na DVD itd.).
- Cyfrowy kryzys: czy stare filmy wyblakną? (link prowadzi do wersji do wydruku, po prostu zignorujcie monit drukowania)
Stare nośniki zawsze są zagrożone. Najpierw ktoś skrupulatnie gromadził dane na dyskietkach “B”. Potem uciekał bo wszyscy używali “A”. Dzis gdyby miał dyskietki “B” nie miałby ich gdzie wsadzić. Już nawet dyskietek “A” czasem nie ma gdzie włozyć o ile wogóle będą czytelne. O starych pierwszych płytach CDR żal mówić. A stare CDRW?! Dane z nich parują w ciągu 2 lat. I tak ciągle … ciagle ….